“آيت” مردمي بودن را در عمل مشق نمود

مهدي كاكاخاني: jammak.ir / بيشتر ما فكر مي كنيم هميشه بايستي زندگي بر وفق مراد پيش برود و هيچگاه هم به اين مساله توجه نداريم كه در صفحات بعدي شناسنامه ي ما يك برگ هم براي درج تاريخ فوت اختصاص يافته و چه بخواهيم و چه نخواهيم روزي بايد آنجا هم يك مهر “فوت شد” زده شود.

اما در اين بين هم هستند كساني كه به درستي اين روز را درك كرده و از همان ابتدا براي روز واقعه سرمايه گذاري مي كند. سرمايه گذاري از نوع همدلي و همزباني كه در چند كلمه خلاصه مي شود؛ “با مردم بودن”

“آيت فرجي” به درستي براي روز واقعه با مردم بودن را در عمل مشق نموده بود. او ايلياتي زاده اي بود كه انسان بودن را فراتر از چارچوب و قوانين محدود كننده ايل تعريف كرده بود و همين شد كه بعد از فوتش دايره ي غم ها فراتر از يك جغرافيا پهن شد و اشك هاي زيادي براي كوچ هميشگي اش جاري گشت.

آيت فرجي كه در سراسر عمرش، هنر خدمت رساني به هم نوعان و تكريم مردم را به درستي فرا گرفته بود، با وجود موقعيت هاي متعدد در كسوت مدير اجرايي، فعال سياسي و همچنين مجهز به تريبون رسانه هيچگاه نفس خود را اسير تعلقات دنيوي ننمود.

كوچ ابدي “حاج آيت”  براي همه دوستدارانش ضايعه بزرگي بود. خيلي ها براي فقدانش بي تابي مي كنند و خيلي ها جاي خالي او را با جان و دل احساس مي كنند و اين همان رمز ” با مردم بودن” است كه فراتر از هر فرمولي انسان ها را جاودانه مي كند.

فقدان اين مرد بزرگ براي همه ما سخت هست و باور ادامه زندگي بدون انسان هايي كه دوستشان داريم و به آنها عادت نموديم سخت تر هست. اما آنچه كه تسكين دهنده هست و آنچه كه چراغ را براي فرداهاي بهتر پيش روي همه ما روشن مي نمايد، اميد به جايگاه رفيع انسان هاي نيك سيرت، پاك سرشت و مردم دار در سراي ابديست كه اگراهل دل باشيم و خردمندانه بيانديشيم براي با مردم بودن و مردمي زيستن جاي هيچ بهانه اي باقي نمي گذاريم. كاري كه “آيت فرجي” به درستي مسيرش را پيدا كرده بود.

“حاج آيت” روحت شاد و يادت گرامي باد.