تقدیم به آنانکه ننشستند به نظاره

جامک – شمس الدین رستمی: تعدد دستگاه های حمایتی نشانگر “گستردگی فقر” در جامعه و ناتوانی شان در رفع فقر نشان “عمق فقر” است، اندک کمک های مالی شان به بی بضاعت ها به نفرین می ماند چون نه موجب خلاصی بلکه بقای بیشتر در فقر است.
هر جا که امیدی به ساختار نیست انسان ها خود به کمک هم می شتابند، این انسان مانده ها “داوطلب” هستند و طبق آمار سازمان ملل حدود یک میلیارد داوطلب در جهان وجود دارد.

علی را دوست دارم چون نامش علی ست، اما بیشتر قبول ش می دارم چون یک “علی کیسه بر دوش” است،،
پرسه زنان در کوچه های شهر در پی آلونک فقراست، از وقت خانواده اش بریده و به ندای دلش لبیک می گوید.
اولین بار به ایشان پیام دادم: ” مبلغی خیرات دارم خانواده ای نیازمند سراغ داری؟!” و پاسخ کوتاه ش بیش از پیش پشیمان م کرد از زیستن، پاسخ ش این بود:
” بیش از ۴۰۰ خانواده سراغ دارم “

” علی موسی نژاد” چهارصد خانواده محتاج را می شناسد یا بهتر است بگویم که ۴۰۰ خانواده محتاج او را می شناسند!!
یعنی او را بخاطر می آورند هرگاه که نان شب ندارند یا پول درمان یا اجاره خانه، مادران بی سرپرست، شرمنده از روی فرزندان، موسی نژاد را بخاطر می آورند، یتیمان شهر بجای خالی پدر منتظر دستان سخاوتمند علی هستند.

نیاز است ما هم علی موسی نژاد را بشناسیم آنزمان که هنوز کمی انسانیت درونمان می تپد.
در روزهایی که بحران داریم اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی … علی ها نمی گذارند تا انسانیت بعنوان آخرین پناه ما دچار بحران زدگی شود.

او بعنوان جامعه شناس تنها به آموزش آموخته هایش در دانشگاه نپرداخته بلکه به درک‌ و مشاهده آنها در بطن اجتماع مشغول است،
فقط منتقد سیاست ها و ساختار ها نیست بلکه آستین بالا زده به حل معضلات،
او اختلاف طبقاتی را تنها متذکر نمی گردد بلکه با ستاندن کمک از دارا و تقدیم به ندار اندکی در رفع آن گام برمی دارد.

علی را فقرا و یتیمان شهر بیشتر می شناسند اما بد نیست مسولین امر هم بشناسند، پیشنهاد می شود بمناسبت ” روز جهانی داوطلب” با تقدیر و حمایت از ایشان و دغدغه هایشان شناخته تر شوند شاید کمک های بیشتری به سوی شان گسیل تا ایشان توزیع نمایند و سبب ترغیب و تکثیر داوطلبین گردیم چرا که رابطه مستقیمی مابین مشارکت های مردمی و تعداد داوطلبین با سطح رفاه جامعه وجود دارد.

من زمانی بیشتر به او اطمینان یافتم که دیدم نه شرکتی دارد تا مالیاتش از این راه بخشیده شود، نه اهل سوء استفاده اخلاقی، نه تاثیری در ارتقا و امتیازی کاری، نه کاندیدا هر دوره انتخابات است و دنبال محبوبیت.
از امور خیریه جز انسانیت و رضایت درون نصیبش فقط محنت و رنج خودش و عذاب و خانواده اش است.