در این آشفته بازار، ما کدام طرفی هستیم؟!

پایگاه خبری جامک: مهدی کاکاخانی

روزانه بخش زیادی از تماس های تلفنی مردم، ارسال پیام و یا مراجعات حضوری آنان به معاونت بازرسی و نظارت سازمان صمت در راستای شکایت و ابراز نارضایتی از تخلفات صنفی بوده و تقاضای برخورد با  گرانفروشی، کم فروشی، احتکار و …، را دارند. در پاسخ به این مطالبات بازرسین سازمان صنعت، معدن و تجارت نیز علاوه بر پایش مستمر وضعیت عرضه و تقاضا در سطح بازارهای استان، به چنین گزارش هایی نیز رسیدگی می کنند و در صورت محرز شدن تخلف، برابر قانون برخورد می کنند.

در چنین شرایطی و در وضعیت فعلی که بازار از حالت نرمال خارج شده است، انتظار می رود مردم یا به نوعی مشتریان به عنوان ذینفعان اصلی، همسو و همراه با نهادهای نظارتی، برای ایجاد آرامش و کاستن این التهاب پیشقدم شوند. اما جالب اینجاست مردم و یا همان مشتریان در حین بازرسی یا اجرای گشت های مشترک به جای تنگ نمودن عرصه بر متخلفین، درست در نقطه مقابل به بازرسین می تازند و جو سنگینی بر علیه آنان تشکیل می دهند. به نوعی انگار نیروهای بازرس، متجاوزین خارجی بوده و باید اجازه فعالیت به آنها داده نشود و یادشان می رود که این افراد در جهت پیگیری مطالبات آنان مراجعه کرده اند.

معلوم نیست چرا افکار عمومی در سطح استان ایلام به جای حمایت از اجرای قانون و تلاش برای کاستن زمینه های تخلف، طرف متخلف را می گیرند؟! و با برخوردهای غیر مسئولانه با مامورین و بازرسین و بدون توجیه و دلیل، ژست دفاع از مظلوم را می گیرند!

بعضا مشاهده شده که یک نفر به کم فروشی و یا کیفیت پایین نان یک خبازی اعتراض می کند و دیگر مشتریان به جای وادار نمودن صاحب نانوایی به پاسخگویی و بهبود کیفیت نان، به فرد معترض حمله کرده و همان نان بی کیفیت را مطالبه می کنند!!!

بی تردید تمام تلاش نهادهای نظارتی در راستای کاستن بار سنگین افزایش قیمت ها بر مردم به عنوان مصرف کنندگان نهایی بوده و در نقطه مقابل انتظار می رود نگرش مردم هم نسبت به بازرسین و کارگزاران مثبت بوده و حامی و پشتیبان آنان باشند.

شوربختانه این شیوه رفتاری و برخوردهایی از این دست با ماموران سد معبر شهرداری ها، پلیس ساختمان، ماموران راهنمایی و رانندگی، ماموران پلیس راه، ماموران بهداشت و درمان، بازرسین دامپزشکی و …. نیز مشاهده می شود.

بنابراین بایستی یک بار برای همیشه تکلیف خودمان را روشن کنیم. آیا لازم است ما همچنان به این پارادکس رفتاری ادامه بدهیم. یعنی همزمان هم شاکی باشیم و درست همان زمان هم مدافع متشاکی؟! شکی نیست باید برای این سوال پاسخ قانع کننده ای پیدا کنیم. “براستی ما کدام طرفی هستیم؟”