“الهام” قصه ی زنی که غصه ی پر دردی دارد
قصه ی پر غصه ی مشکلات اجتماعی در استان ایلام، خشونت، دیگرکشی، خودکشی، اعتیاد و مواردی اینچنینی هر چند وقت یکبار فضای عمومی جامعه را دستخوش تحولات اساسی قرار می دهد. بی تردید پیدا کردن نمونه های...
قصه ی پر غصه ی مشکلات اجتماعی در استان ایلام، خشونت، دیگرکشی، خودکشی، اعتیاد و مواردی اینچنینی هر چند وقت یکبار فضای عمومی جامعه را دستخوش تحولات اساسی قرار می دهد. بی تردید پیدا کردن نمونه های “الهام” زن قصه ی گزارش تهیه شده توسط سایت خبری “عصر ایران” که حالا آوازه آن به فراتر از جغرافیای استان رسیده است، کار سختی نیست.
در این نوشته قصد پرداختن به مصادیق و تبعات آسیب های اجتماعی، فراونی آمارها و گستره این معضلات را نداریم. آنچه که لازم است بایستی بدان پرداخته شود این است که؛ زمان زیادی است که بحث ها پیرموان مشکلات اجتماعی استان ایلام در سطح نخبگان، رسانه ها، افکار عمومی و …. مطرح می شود و سالهاست به طور معناداری کسب رتبه اول فلان معضل یا تبدیل شدن به پایتخت فلان آسیب اجتماعی در امتداد نام ایلام قرار می گیرد.
در نقطه مقابل سازمان های عریض و طویل متعددی با صرف هزینه های گزاف متشکل از نیروهای فراوان به ظاهر متخصص و تحصیلکرده، متولی رسیدگی به رفع مسائل اجتماعی جامعه وجود دارند که هرکدام برای خویش سازی می نوازند و بودجه ای برای کارهای نکرده جذب می نمایند.
هر روز خبر از تشکیل نشست های تخصصی، کارگروه های فنی و همچنین انجام طرح های پژوهشی پیرامون معضلات اجتماعی در سطح رسانه ها بیان می شود و مدیران سازمان های متولی با آب و تاب تمام گزارش های قطور و اینفوگرافی های متعدد از عملکرد کارهایی که معلوم نیست چرا آثار آنها برای جامعه نمایان نیست، به مردم ارائه می دهند.
سوال اینجاست چرا خروجی و نتیجه این همه هزینه و انجام طرح تحقیقاتی و پژوهشی منجر به نتیجه ای قابل لمس نمی شود؟ این همه مطالعه، طرح تحقیقاتی برای کجا و چه کسانی هست و چه زمانی قرار است که نتایج این یافته ها به داد رفع مشکلات اجتماعی جامعه استان ایلام برسند؟!
لازم است بیان شود که براساس اطلاعات واصله رقم قابل توجه ای منابع به اعتبارات استان برای کمک به رفع معضلات اجتماعی اختصاص یافته است؛ انتظار می رود استاندار محترم و سایر مسئولین دلسوز استان قبل از تیکه پاره شدن این منابع و پرداخت آن در قالب طرح های تحقیقاتی و امثالهم به چند نفر مشخص و یا اختصاص آن به برگزاری نشست های به ظاهر تخصصی که هیچ ثمر و نتیجه ای از آن حاصل نمی شود، به فکر هزینه کرد مناسب آن باشند.
بدون شک خیلی از افرادی که الان به عنوان معضل از آنان یاد می شود و با انواع اقسام مشکلات دست و پنجه نرم می کنند، با صرف منابع ناچیزی می توانند به کانون اجتماع برگردند و از غوطه ور شدن بیشتر در آسیب هایی که هم خود و هم جامعه را به تباهی می کشانند، جلوگیری به عمل آید.
سخن پایانی؛ آقایان و خانم های متولی حوزه بررسی و رفع آسیب های اجتماعی! مشکلات و معضلات جامعه استان ایلام به خوبی شناسایی شده اند، به اندازه کافی تحقیق و پژوهش در این حوزه صورت گرفته و یافته های متعددی در قفسه ها خاک می خورند، لذا صرف پول برای انجام پژوهش و مطالعه جدید، برگزاری همایش و میزگردهای تخصصی، یا طرح نظریه و تعریف فرضیه مجدد روا نیست، بیائید کاری کنید و طرحی نو در اندازید. بیائید برای زدودن پسوند های نابجا در امتداد نام استانمان اقدامی عملی انجام دهید که خیر دنیا و آخرت در همین است و بس.