منطقه آزاد پر!!!

پايگاه خبري جامك / رضا رستمی :

نزدیک به دو سال است که بحث تبدیل منطقه ویژه اقتصادی مهران (که البته از آن هم با وجود گذشت سالها از تصویبش نانی برای این مردم داغ نشده بود) به منطقه آزاد در محافل مختلف استان مطرح بوده و هر کس به فراخور اطلاعات خود در این زمینه مباحثی را مطرح کرد.

ایجاد منطقه آزاد مهران آن چنان به پروژه اصلی مدیران و خصوصا نمایندگان استان تبدیل شده بود که ما را یاد داستان ( دانش آموز تنبل و اما افغانستان) می انداخت.

مشهور است که معلم جغرافیا به دانش آموزان خود گفته بود که فردا امتحان جغرافیا می گیرد یکی از دانش آموزان تنبل کلاس بر حسب عادت تنها موفق شده بود فصل مربوط به افغانستان را مطالعه کند روز امتحان که نوبت به او می رسد معلم از هر منطقه و یا کشوری که می پرسد تنها با گفتن چند کلمه نامربوط می گوید و اما افعانستان کشوری است در همسایگی ایران با جمعیت ….

حکایت ما نیز در طول دو سال گذشته با برخی از مسئولان و نمایندگان استان شباهت عجیبی با دانش آموز تنبل قصه ما دارد هر گاه از معضلات مبتلابه استان نظیر اشتغال و بیکاری و توسعه و صنعت و کشاورزی و … پرسیده می شد با گفتن چند جمله کوتاه و کلیشه ای به سروقت منطقه آزاد مهران می رفتند و وعده ها می دادند که اما منطقه آزاد مهران همه مشکلات ما را برطرف نموده و دروازه توسعه استان و پل ارتباطی ما به جهان صنعت و تجارت است و به یک باره مشکل بیکاری ما را هم حل کرده ، همه آسیب های اجتماعی استان را با خود از بین می برد ، و … است.

و ما هم خوشحال و امیدوار به تصویب این منطقه و تبدیل استان به شاهراهی که حتی دیگران هم از آن منتفع خواهند شد روزها را می شمردیم تا …. تا اینکه به ناگاه متوجه شدیم نمایندگان مجلس با رای منفی خود آن را از دستور کار خارج کردند .

تازه معلوممان شد برخی از مدیران ما که حتی از مدتها قبل برای این منطقه هیات مدیره و کارشناس و .. انتخاب کرده بودند و صد البته نمایندگان ما در مجلس چند مرده حلاجند و در کجای معادلات موجود در مدیریت و سیاست ورزی در کشور قرار دارند .

به سخنان مخالفان لایحه که گوش می دادیم چندان هم بیراه نمی گفتند و موافقان اما همچنان داستان تکراری و کلیشه ای می گفتند و به سر وقت افغانستان می رفتند .

روز قبل از طرح در مجلس ظریفی می گفت احتمالا از فردا تعداد بسیار زیادی بنر با عکس نمایندگان طبق معمول با مضمون تشکر قشرهای مختلف مردم برای نصب بر سدر در کوچه ها و خیابانها و معابر عمومی آماده شده اند و روز بعدش شادمان شد که حداقل حسن عدم تصویب منطقه آزاد مهران این است که دیگر این مناظر چشم آزار را نخواهیم دید و از این همه تکرار بی حاصل چندشمان نخواهد شد.

آن نماینده محترم هم که مدتی قبل به مردم اطمینان داد که لایحه با رای بسیار بالایی تصویب خواهد شد نمی دانم امروز برای این همه سوال مردم پاسخی دارد یا نه؟ یا اینکه باز هم شاهد توجیهات تکراری آقایان باشیم.

نکته جالب آن وعده و میزان رای موافق طرح خیلی از مسایل را در رابطه با توانمندی نمایندگان استان روشن نمود در نظر بگیرید که در لایحه ارایه شده نام چند منطقه پیشنهادی دیگر از سایر استانها هم وجود داشت که اتفاقا دارای نمایندگان بیشتری هم در مجلس هستند اگر فرض را بر این بگذاریم که همه نمایندگان چند استان مذکور همراه با نمایندگان توانمند و پیشگوی ما به لایحه رای داده باشند معلوم نیست آن همه رایزنی و قول و قرارهای گذاشته شده قبلی ادعایی نمایندگان استان در مجلس کجا رفته است .

در رابطه با ضرر و زیانهای احتمالی عدم تصویب این منطقه و یا اصلا توجیه و میزان نیاز استان درشرایط فعلی به تصویب آن قطعا باید کارشناسان بازار پول و سرمایه و تجارت و اقتصاد اظهار نظر کنند اما عدم تصویب آن حداقل این حسن را برای ما داشت تا میزان توان و قدرت چانه زنی واقعی مسئولان و نمایندگانمان را در مجلس محکی عملی بزنیم و یک بار برای همیشه پرده ها کنار بروند و معلوم شود که در کوزه ما چه می ترواد .

با این میزان از توان اقناع و توجیه نمایندگان و مسئولان استان خیلی هم نمی توان از دیگران و کسانی که رای مخالف داده اند ایرادی گرفت ، واقعیت را باید پذیرفت ، معلوم شد ما در این مدت هیچ برنامه مدون و علمی و قابل پذیرشی را ارایه نکرده ایم ، معلوم شد پرستیژ و کلاس علمی و منطقی ما چه میزان است ، معلوم شد فقط با گفتن اینکه ما محروم هستیم و بالاخره باید چیزی به ما بدهید هیچکس تره هم برای ما و حرفهایمان خرد نخواهد کرد ، معلوم شد آن نماینده محترمی که با اطمینان در رسانه ها از رای بالای موافقین این لایحه سخن می گوید حتی اطلاعات دقیقی از مجموعه زیر سیصد نفر همکار خود هم ندارد ، معلوم شد ….

البته دنیا به آخر نرسیده است، اگر به دلایل و سخنان مخالفان به دقت توجه کنیم متوجه خواهیم شد که منطقه آزاد هم چندان آش دهن سوزی نبوده و نیست که همه امروز و فردای ما در گرو تصویب یا رد آن بوده باشد، مگر سالها داشتن منطقه ویژه اقتصادی با مدیر و هیات مدیره و دفتر و دستک چه عایدی ای برای ما و مردم استان داشته است که امروزه زانوی غم در بغل بگیریم که همه چیزمان را از دست داده ایم ، همانگونه که گفته شد اما یک دستاورد خوب برای همه ما داشت و آن اینکه کوزه مدیریت استان و نمایندگانمان در مجلس شورای اسلامی را شکست و همه از تراوش آن بهره مند شدیم اگر به فرداهای بهتر بیاندیشیم این دستاورد کمی نیست، هست؟