مهر همين نزديكي هاست، مهربان باشيم

پايگاه خبري جامك/ مهدي كاكاخاني: چند روزي بيشتر به شروع بازگشايي مدارس نمانده است.  باز هم خريد، بازهم فقر و باز هم نگاه معصومانه كودكاني كه جيب هاي خالي پدر،‌ روياهايشان را به كابوس تبديل كرده است.

هنوز شهر رنگ و بوي مهرانه را به خود نگرفته و جنب و جوش شورانگيز دانش آموزان در مراكز فروش و مغازه ها شكل نيافته است. شهري كه با قدم زدن در خيابان ها و كوچه هاي فريبنده اش دچار ترديد مي شويد.

سيماي زيبا، گوشي هاي همراه مارك دار و تبليت هاي گرانقيمت، لباس هاي رنگارنگ، موهاي ژل زده و شلوارهاي چسبان جوانك هاي تازه به دوران رسيده، زرق و برق مغازه ها و تابلوهاي چشمك زن، تردد ماشين هاي خارجي شاسي بلند، رشد ساختمان هاي چند طبقه با نماهاي دل فريب و…..؛‌ همه نشان از يك شهر بي دغدغه دارد.

شايد هم ما خيلي بدبين هستيم اما واقعيت اين است كه زير پوست شهر چيز ديگري است. شهري كه مردمانش خيلي نزديك اما بسيار دورند.

نيك مي دانيم كه ظاهر آدم هاي اين شهر چيزي را نمايان نمي كند اما با كمي دقت و اندكي تامل مي شود فهميد كه خيلي ها جيب خالي و كودكاني حسرت مند دارند. آنهايي كه دردهايشان پنهاني و چند كوچه بالاتر بي صدا گريه مي كنند.

مهر نزديك است. مي شود با اندكي صرفه جويي و با حذف هزينه هاي اضافي، مهرباني هايمان را با خانواده هاي ندار تقسيم كنيم.

چه نيكوست در اين روزهاي باقي مانده تا شروع مدارس، براي شناسايي نيازمندها دست به كار شويم. با هديه چند جلد دفتر تحرير، خريد يك كيف نو، تهيه چند دسته مداد رنگي و حتي دادن مبلغي پول به پدري و مادري آبرومند تا  خود دست در دست كودكشان، عطر مهرباني را در  كوچه خيابان هاي بازار شهر منتشر كنند.  

“مهر نزديك است، مهربان باشيم”