دوران آویزان شدن به نماینده ی مجلس به سر رسیده است

پایگاه خبری جامک/ مهدی کاکاخانی: در جوامعی که ساختارهای انتخاباتی بر مبنای طایفه ای و قبیله گرایی استوار است و احزاب سیاسی تنها در زمان برگزاری انتخابات فعال می شوند و بعد از آن به کلی کارکردهای خود را فراموشی می کنند؛ رنگ به رنگ شدن افراد و تغییر ذائقه دادن به سمت کاندیداهای پیروز کار چندان عجیبی نیست.

معمولا گردش به چپ و یا غلطیدن به راست در درون احزاب و تشکل های سیاسی به بهانه های مختلف قابل توجیه هست اما آنچه که غیر طبیعی هست و جای بسی تامل دارد این است که؛ بعضی ها هر چهارسال یکبار از قبیله ای به قبیله ی دیگر کوچ نموده و تغییر تابعیت می دهند.

به نظر می رسد استفاده از این شیوه ی ماندگاری، مهارت زیادی را لازم دارد. تنها شیفتگان و تشنه گان قدرت که راز و رمز بقاء خود را از طریق سنجاق شدن به نماینده مجلس می دانند، از عهده این ترفند بر می آیند. این افراد چنین می پندارند که تنها با داشتن نماينده سعادتمند بوده لذا بدین بهانه در ايام برگزاری انتخابات خواب و خوراك را بر خود حرام كرده و براي اين كه از اين سعادتمندي محروم نشوند،‌ رفتارهاي سینوسی از خود به نمایش می گذارند كه شايسته بيان نيست. حضور هر شب در یک ستاد کاندیداها و خاموش و روشن کردن وابستگي سياسي و حزبي خود به فاصله يك شبانه روز، تنها بخشی از شیوه ی رفتاری این چندزیستان هست.

اين به اصطلاح سعادتمندها‌ بعد از مشخص شدن نمايندگان و بالا رفتن دست افراد پيروز؛ به صورت شرم آوري به دنبال روزنه اي براي يافتن سرنخ يك فاميلي حتي به اندازه گذر پدربزرگ مادري شان از روستاي محل تولد نماينده منتخب بوده تا شايد به اين واسطه تابعیت جعلی خود را تثبیت نمایند.

خوشبختانه اینان که تنها بخش ناچیزی از مغزشان برای ماندگاری در قدرت فعال بوده از تغییر و تحولات اساسی پیرامون فضای اجتماعی جامعه و میدان داری رسانه های اجتماعی غافل بوده و نمی فهمند که دیگر نه تنها نماینده مردم در مجلس بلکه هیچ مقام مسوول دیگری قدرت و توانایی کارهای غیر معمول را ندارد.

امروز رسانه های اجتماعی به ابزارهای نظارتی محکمی تبدیل شده اند که برای هیچ فردی حاشیه امن وجود ندارد. رسانه های اجتماعی که در یک شب توانستند احمد توکلی نماینده مغرور تهران را به دلیل جهت گیری در مقابل منطقه آزاد مهران به شخصیتی منفور نزد ایلامی ها تبدیل نمایند، همان رسانه ها سخنرانی محدود قاضی پور با زبان ترکی را به نقل محافل سایر اقوام غیر ترک زبان ایرانی تبدیل کردند.

رسانه های اجتماعی گوشه دیگری از تاثیرگذاری شان را پس از انتشار احکام حقوقی تعدادی از مدیران شرکت بیمه به نمایش گذاشتند و با سونامی ایجاد شده در این موسسه مالی، معلوم نیست در روزها و هفته های آتی دامن چه تعداد افراد دیگری درگیر این ماجرا شود.

هدف از این نوشته تنها اعلام وضعیتی هست برای کسانی که فکر می کنند همانند ادوار قبل با چسبیدن و آویزان شدن به نمایندگان مجلس به نان و نوایی خواهند رسید و همچنین ترسیم شرایط پیچیده و خطرآفرین برای منتخبین مردم در مجلس شورای اسلامی تا بدانند اگر وقت خود را تنها برای استخدام و انتصاب کدخدازاده های قبیله خویش یا واگذاری انحصاری حق انتفاع از طرح ها و پروژه های نان و آب دار به حامیان مالی ستادهای تبلیغاتی شان صرف نمایند، نه تنها همانند اسلاف شان یکبار مصرف خواهند شد بلکه زیر فشار افکار عمومی ادامه مسیر برای آنها امکان پذیر نمی باشد.

کلام آخر این که در شرایط حاضر شمشیر رسانه های اجتماعی هم خاصیت چسبندگی چندزیستان به نماینده ها را خنثی کرده و هم این که زمینه هرگونه غفلت و فاصله گرفتن از رسالت اصلی توسط نمایندگان مردم را از بین برده است.