پایان ماه عسل اصولگرایان

*رضا رستمی: / آیندگان از هفتم اسفندماه 1394 حتما در تاریخ و شناسنامه سیاسی نظام جمهوری اسلامی ایران به عنوان نقطه عطفی ماندگار یاد خواهند نمود .

در طی 37 سال گذشته همواره روزها و ایامی بوده اند که اوراقی از تاریخ این کشور را متفاوت تر از دیگر ایام به همگان شناسانده اند که البته محل تحلیل و تفسیر داخلی و خارجی قرار گرفته و منشا حرکاتی نوین بوده اند .

حکایت هفتم اسفندماه 94 اما ، استان دیگری است و می توان از زوایای مختلف به آن نگریست و برایش نوشت ، از این نوشت که یک بار دیگر اکثریت ملت ایران با سرافرازی تمام خواست و اراده خود را بر فضای سیاسی کشور حاکم نمود ، ازاین گفت که یک برگ کاغذ سفید کوچک اما مهم با چند اسم در میان آن چگونه مسیر و راه روشن تری را ترسیم کرده است ، از اینکه با استفاده درست از تجارب گذشته چگونه می توان چراغی نورانی افروخت ، از اینکه ….

از ماهها پیش این روز و این تاریخ محل بحث و گفتگو و رایزنی های متفاوت بود ، دو جریان و دو گروه هر کدام با پایگاه اجتماعی و مشرب فکری ای متفاوت وارد بازی ای شده بودند که با توجه به رفتارهای گذشته می توانستی حدس بزنی که سرانجام و نتیجه آن چه خواهد شد ، تقریبا راندهای مختلف بازی با همان روال سالهای گذشته در حال تکرار بود ، عده ای به عنوان نامزد انتخاباتی ثبت نام کرده و وارد زمین بازی شدند ، داورانی همیشه ثابت داوری کرده و کارتهای زرد و قرمز بی شماری نشان داده و تقریبا باز هم بازی ای یک طرفه را طراحی نمودند ، سرمست بودند از اینکه بار دیگر با گلهای متعدد از پیش برنده خواهند بود .

اما انگار نمی دانستند زمان آن فرا رسیده است که سربازان جوان قرار است با استفاده از تجربیات پیران محبوب خود ، ژنرالهای پر نشان و مدعی اما ناتوان را خلع سلاح نموده و این خود باشند که نتیجه بازی را تعیین کنند .

و اینگونه بود که هفتم اسفند ماه 94 و انتخابات آن روزی ماندگار شد و معادلات از پیش طراحی شده را با درایت بر هم زده و آنانی که به هیچ قیمتی حاضر نبودند عنان کشورداری را با دیگران تقسیم کرده و حتی سهمی کوچک فدیه دهند مجبور به پرداخت جزیه ای سنگین کردند و به یک باره از اسب چموش قدرت پایین کشیده و خانه نشین کنند.

آری جوانان پرنشاط ایران که اراده کرده بودند از خمودگی سالهای اخیر خارج شده و همه چیز را به دست سرنوشتی موهوم نسپارند با حضور شاداب و پرطراوت خویش کاری کردند کارستان ، و گفتند و یادآور شدند و نهیب زدند که همیشه نمی توانند تنها نظاره گرانی باشند که عده ای محدود و اقلیتی پر مدعا چاره نویس آنان باشند .

بازی هفتم اسفندماه 94 یک دستاورد بزرگ دیگر هم داشت ، تغییر رفتار بازیگران عرصه سیاسی ایران خصوصا خارج شدگان به اجبار از دایره قدرت و تصمیم گیری ، آنانی که با رجوع به منطق و تدبیر و تجربه و اجماع فکری توانستند همه آنچه را که طراحان زمین از مدتها پیش برایشان به قلم انحصار نوشته بودند به یک باره تغییر داده و خود برنده بزرگ لقب گیرند .

مردم نشان دادند که هنوز هم به سرداران پراندیشه خود اعتماد دارند و در صورت نشان دادن راه ، همراهان خوبی خواهند بود و خواهند توانست حتی با دستان به ظاهر خالی هم کاری کنند کارستان .

و اکنون اما ، بازی پایان نیافته ، تازه آغاز راه است ، راهی باز شده است ، راهی که به ناصواب سالها با گارد ریل انحصار مسدود شده بود و تنها دایره ای محدود از افراد می توانستند در آن گام برداشته و تصمیم بگیرند ، اکنون این راه باز شده است و بایستی با حفظ سرمستی این پیروزی غرورانگیز به جهت استمرار روحیه بخشی به آحاد مختلف جامعه به سراغ عملی نمودن وعده هایی رفت که همه به امید تحققشان ساعتها در صف های طویل انتظار کشیدند تا دستشان و قلمشان به برگه های تعیین سرنوشت برسد .

آن اتفاق شورانگیز رخ داده است ، کور سوی امیدی که وجود داشت این روزها تبدیل به چراغی فروزان و پرنور شده است ، آنانی که حامل این چراغ نورانی هستند رسالتی سنگین را عهده دار شده اند که باید به سرانجام مقصودش برسانند ، و این کار آسان و راحتی نیست حتما آنانی که رد صلاحیتشان از صندوق های رای بیرون آمده بیکار نخواهند نشست ، این را تجربه سالهای بعد از دوم خرداد 76 به همه ما می گوید .

مردم امیدوارانه به لیست امید اعتماد کرده اند و با بهترین بهره برداری ممکن از حداقل امکان رقابت به ماه عسل چندین ساله اصولگرایان پایان دادند ، این اعتماد شایسته و کم نظیر ، پاسخی در خور و شایسته تر طلب می کند رسیدن به این هدف گران سنگ توان می خواهد همراه با برنامه ، توانش را مردم داده اند ، جاده اش را هموار کرده اند اکنون باید برنامه اش را منتخبین با اصلاح و اعتدال و با درایت کامل به سر منزل مقصود برسانند تا خروجی نهایی اش سربلندی و آبادانی کشوری شود که با داشتن فرهنگ و تاریخ و تمدنی بسیار ارزشمند و غنی و صد البته مزیتهایی منحصر به فرد و مردمانی غیور و هوشمند حتما شایسته بهتر از این خواهد بود . چنین بادا

*سردبیر هفته نامه مانشت